| |
Brieffragment Pater Roose 1994
-
Abdij Sint Benedictusberg, Vaals
8-xij-1994
Pater P. Roose aan Ria Borkent
-
‘Van de schrijver’ ontving ik een kostbaar boekje. Wonderlijk dat in zo’n klein boekje met zo weinig woorden zoveel gezegd kan worden.
Het geheim van de raadselachtige titel met de speelse afbeelding ervan op de kaft werd me duidelijk bij lezing van het prachtige gedicht Sieraad. Terecht is hieruit de titel genomen, want het moment waarop een meisje gaatjes in haar oren wil om zich voor een ander te sieren, op een leeftijd dat de overgang naar het vrouw-zijn zich aankondigt - of iets later als ze dertien jaar is, waarnaar ze terugdroomt (44) – is beeld van het openboren van de oren om het Woord te verstaan in diepe betekenis(sen). Psalm 40,7 spreekt hiervan.
En het gaat niet zonder bloed!
Ik heb de bundel nu enkele malen doorgenomen. Uiteraard ging mijn belangstelling allereerst uit naar 35-37. U heeft de verstrengeling van natuur, architectuur, kleding, klokgelui, licht, koorgebed, voornaam weergegeven vanuit een authentieke ervaring.
In dit verband troffen mij ook bijzonder de beide gedichten 28 - 29. Misschien kon Academie vóór Werktafel staan. Maar, dat is één van de spanningen in wederzijdse oorzakelijkheid die de hele aardse schepping kenmerken en die voortdurend in uw gedichten blijken.
De zondag is niet alleen eerste dag van het werk, maar tegelijk de achtste van de rust, beginpunt van nieuwe arbeid.
|
|