Vliegbewegingen

Dat hij toch elke vogel aan de hemel
kent - zoals psalm 50 ergens zegt -
hun eierschaal, het ouderlijke nest,  
hoe zij hun wieken opslaan tot het hoogste

punt en neerwaarts klappen en daartussen
even zweven, staartpennen als een trots imago,
hun scherpe snavel, en hoe zij veren laten,
één lichaam zijn wanneer zij verder trekken

en vangen voor elkaar de felste wind -
wat vliegt en vlucht heeft zijn geschiedenis.
Maar dat de oudste vogel weet wie wie is,
sinds hij op water broedde naam en legsel  kent,

dát te geloven is voor mijn vleugelloze
voeten zowel een rustpunt als een smalle weg.

Ria Borkent
Uit: Hondsdraf, © Mozaïek, 2005