Overdracht

Mijn vader zit over de krant gebogen.
Stilleven: man met cryptogram en wijn.
In afweer raaskalt een egel. Het brein
op scherp gezet ontrolt zich zienderogen
de regel die hem eerlijk had bedrogen.
Verstaanbaar wint zijn pen tellend terrein
waarom hij zich beloont met schoner schijn.
Een geur van waarheid op de hand gewogen.

Schakeringen. Sensaties. Het gedicht
hou ik in mijn bokaal tegen het licht,
verlangend om met hem een glas te drinken.

Zoals hij wijn onder de tong bewaart,
ben ik er een die regels, klanken spaart
om op de afdronk van een woord te klinken.

Ria Borkent
Uit: Gaatjes in mijn oren, © Kok 1994