Jongbloed

Voorzichtigheid geboden; dundruk maant
tot aandacht voor wat niet beschadigen wil.
Randjes hechten nog ragfijn, een verschil
met een haast uitgewoond exemplaar.
Nieuw leer geurt naar de omslag voor dat paar
van toen, want kind het is buiten te kil
voor je. Heer, kou zit in mijn chromosomen,
bewoon mijn bloed, al ben ik vreemd gegaan.
Tussen mijn vingers ritselt weer het stil
en teer geweld van taal, in hem ontstaan
die goud op snee mij van de stad doet dromen.

Ria Borkent
Uit: Gaatjes in mijn oren, © Kok 1994