Portretgalerij
-
Nederlands Dagblad, 12 september 2006

Zij moet verder, zij kan niet stil blijven staan
bij het zelfportret van ontzetting, toen
vulkaangruis zich duizendvoudig verplaatste.

Iets in haar hand wil een knop omdraaien,
iets in haar buigzame hersenen wil wel verder
naar vroeger toen je nog kon geloven
in brandweermannen als reddende engelen.

Ze staat stil, want het leven gaat door
het oog van een naald, ze leest met haar hart
op instorten als een heldin die in haar doodshemd
uit een raam zwaait, een toren die stof wordt.

Ria Borkent

: Tentoonstelling Perscentrum Nieuwspoort over ‘9/11’